14 september 2025

Naar Jezera

Vandaag een reisdag, naar Jezera, zo'n 250 kilometer, waarvan we 210 kilometer over de tolweg gaan. Zo'n afstand is over een kustweg, hoe mooi ook, geen pretje. We vertrekken na de eerste koffie. Het is - zoals altijd weer even op gang komen, in het ritme komen van reizen over een lange afstand. Maar zodra we de 'ingang' van de tolweg hebben gehad, gaat alles al bijna vanzelf. We stoppen voor de koffie, kan gemakkelijk op dit grote parkeerterrein. Op de heenreis waren we hier ook, schitterend, zonder enige voorzieningen, geen pomp, geen wc, geen restaurant, niets, maar het is wel gepland allemaal zo te zien. Ook reisgenoot Ben staat hier, even bijkletsen.
Weer verder, nog maar 151 kilometer recht vooruit....
Het is bijna half één als we op een groot parkeerterrein kunnen lunchen, er is alleen weinig schaduw, maar wel een redelijk nette wc. Ook hier staan een aantal reisgenoten.
In het dorpje Jezera gaat het mis, rechtdoor zegt Mw. Tomt maar ze bedoelt volg de weg... dus komen we onbedoeld in de verkeerde straat. Bij het omkeren van de car gaat het mis, ik raak een muurtje, echter helemaal niets van gemerkt, tot we op de camping staan. Nou, pech.
Om vijf uur weer een Happy Hour, die deze keer inderdaad ongeveer een uur duurt....
Morgen boot-excursie, zwembroek/pak mee en ook een leesboek of puzzelboek of spelletje....

15 september 2025

Boottocht Kornati NP

Vandaag wederom een boottocht, deze keer naar het Kornati Nationaal Park, we gaan eerst met een bus naar Murter, vanwaar een boot vertrekt. Deze keer geen privé boot, maar we 'liften' mee op een 'gewone' boot waar ook andere toeristen op meevaren. Geen probleem voor ons. Het is de bedoeling dat we langs een groot aantal eilanden varen van het NP, dan aanleggen bij een beach en daar kan dan gezwommen worden. Op KRK hadden we eenzelfde tocht en twee maal een nagenoeg identiek uitje getuicht niet van grote creativiteit bij ACSI. Het varen langs de eilanden - overigens op best grote afstand - duurt maar liefst twee en een half uur. En hoe gezellig ons gezelschap ook is, het duurt lang, te lang, veel te lang. De koffie is 'niet te hachelen' gelukkig is er wel frisdrank uit een flesje.
Dan begint de kok met de vis voor de lunch (warme lunch) te bakken, de één vindt het een heerlijke lucht, de ander vindt het ronduit smerig.
Eindelijk, de boot stopt en legt aan, we kunnen van boord, zwemmen voor wie dat wil, een half uur. Daarna is er de warme lunch: vis of vlees, met droog brood en een onbestemde soort groente (ik had het tenminste nog nooit gehad of gezien) en een fles witte wijn en water. Na de lunch gaat de boot weer verder, langs nog meer Kornati eilanden. Het is rond één uur als we opnieuw aanleggen en wederom een eiland op gaan. Ook hier kan weer gezwommen worden tot twintig voor twee, daarna gaat de boot terug naar Murter, vermoedelijke aankomsttijd kwart over vijf. Al met al zitten we dus acht uur op de boot, dat is echt wel saai, je kunt best gezellig met andere reisgenoten kletsen, maar geen acht uur. ACSI, dit was geen feestje voor ons!
Morgen weer een excursie, we zien er tegenop. Enkelen overwegen om niet mee te gaan, gewoon uit angst voor 'nog meer van hetzelfde'.

16 september 2025

Excursie Sibenic en Krka NP

Vandaag een excursie, wat, alweer een excursie, dit is erger dan werken, wat doen we ons aan. Wederom vroeg opstaan, om kwart voor zeven gaat de wekker al weer, voor de twee keer deze week.
Na een vlug ontbijt, wat werkzaamheden van huishoudelijke aard (wc legen) en dan naar het verzamelpunt: de groene parasol bij de leiding.
Degenen die wat minder goed ter been zijn, worden opgehaald door een golf-karretje, deftig hoor! De bus komt al snel en we gaan opweg naar Sibenic, een reisje van toch drie kwartier, onderweg zien we dat onze camping in Seget Vranjica hier al wordt aangegeven, wat reizen we vreemd heen en weer, kon dat niet slimmer.
De Mw. de chauffeur zet ons af in de haven en we gaan op weg naaaaar koffie.... We vinden snel een tentje, met echt prima koffie, zelden zo lekker gehad en voor zo weinig geld, een dikke fooi is op zijn plaats.
De Mw. de gids komt en we gaan op weg door het oude Sibenic. De gids spreekt echt bijzonder duidelijk, geen overbodige - oor in oor uit - poes-pas. Ze vertelt over het ontstaan van Sibenic, de verdedigingswerken rondom de stad. De forten in zee, de forten op de heuvels. Ze vertelt over het ontstaan van de kerken, deels gebouwd met stenen van de oude stadsmuur, en ze vertelt - min of meer met trots dat de stad nooit door de Ottomanen is bezet. We lopen een fraaie route door de niet zo brede straten en langs een aantal kerken die nu - op een paar na - eigenlijk niet meer gebruikt worden.
Dan krijgen we uitleg over de bouw van de kathedraal, ze is er trots op, bijna alsof ze er zelf bij is geweest. We gaan de kathedraal binnen en zien een best heel fraaie, maar niet super grote kerk waaraan meer dan 100 jaar gebouwd is. Speciale aandacht krijgt de doop-kapel. Hier een afbeelding van God, die omlaag kijkt naar de dopeling, God doet niet zo moeilijk als Mohamed of Allah.
Na het bezoek aan de kathedraal zijn we vrij om zelf de stad te verkennen, het blijft bij een kledingwinkel waar een jurkje wordt gekocht. Daarna een lekkere kop koffie op een terras.
Om twaalf uur gaat de bus naar een bijzonder fraaie 'eetgelegenheid' een half uurtje rijden richting Krka. Het ziet er echt flitsend uit, helaas is het eten bij enkelen niet meer warm, soms zelfs koud, dat is erg jammer.
Om twee uur gaat de bus naar het Nationaal Park, waar we weer losgelaten worden voor een wandeling langs en over talloze grotere en kleinere watervallen. Heel bijzonder.
De wandeling gaat voornamelijk over 'board-walks' wat een goed zicht geeft op alles en het water - dat echt overal stroomt - vrij baan geeft. Onderweg is er een fraaie gelegenheid voor een stop, een ijsje of een drankje of beide. Daarna de grote waterval over de volle breedte, erg indrukwekkend, het meest gefotografeerde plaatje.
Maar dan komt de 'valkuil' we moeten ook nog weer omhoog, en dat is pittig, heel pittig, eigenlijk iedereen komt puffend en zuchtend boven, na ruim 140 treden omhoog gelopen te hebben. Het is bijna sadistisch om al die puffende mensen te aanschouwen.
Dan is het ook bijna tijd voor de bus, dus naar het 'station' waar al menigeen staat te wachten. De rit terug verloopt soepel, al moet gezegd dat de chauffeuze geweldig met dit gevaarte (de spelersbus van de plaatselijke voetbalclub) weet om te gaan.
We eten eenvoudig, cup a soup, boterham met ham en een eitje en yoghurt toe.
s'Avonds zien we dat het al snel donker wordt op de camping, velen gaan een uurtje vroeger slapen, moe van de voorbije pittige dagen.
Morgen een vrijedag.

17 september 2025

Jezera

Een vrije dag, maar vooral een dag om uit te slapen en bij te komen, boodschappen te doen, auto tanken, èn de voorbereiding van het gezamenlijke diner, waarbij iedereen een lekkere maaltijd klaar maakt, met een ietsje meer voor een ander.
Het wordt een groot succes, niet alles gaat op, maar iedereen is voldaan, er is zelfs taart toe, een geste van Henny en Jan. Morgen weer een reisdag, naar Fazana, pff, wat een reis, 430 km over de tolweg of 370 km over het 'karrespoor'. Wij gaan proberen het te combineren, een deel tolweg en een deel karrespoor, we gaan het zien.

18 september 2025

Naar Fazana

We hebben gekozen voor een eerste deel over de tolweg, een tweede deel over de kustweg - hadden we eerder ook op weg van Krk naar Plitvice - dan een stukje snelweg (is geen tolweg) langs Rijeka en daarna de tolweg richting Pula en Fazana. Het wordt dan een etappe van 386 kilometer waar we 4 uur en twintig minuten over zouden doen - zonder caravan, zonder te stoppen en zonder 'ander' oponthoud, maar we denken zelf er zo'n zeven uur over te doen.
Het is bijna negen uur als we vertrekken, zo vroeg gingen we niet eerder. We verlaten het dorpje Tisno, het lijkt een leuke dorpje maar helaas hebben we geen tijd gehad om het te bezoeken, te druk - is dat nou vakantie?
Na zo'n 23 kilometer kunnen we op de tolweg, kaartje pakken en racen maar! Al snel komen we bij een parkeerplaats, welliswaar geen pick-nick tafels, maar wel ruimte voor onze stoelen en tafeltje. We zitten net aan de koffie als Chris en Lia er ook aankomen, altijd gezellig.
We gaan weer verder , ik zie 151 kilometer recht vooruit, dus het gas er op! Het is elf uur, weer een parkeerterrein, deze keer met bankjes, dus tijd voor koffie... zijn we nou autist of gewoon verslaafd?
Na heel wat kilometers verlaten we den tolweg en gaan door de bergen - omlaag - naar Senj en volgen vanaf daar de kustweg. Een tolweg is snel maar ook vermoeiend saai. De kustweg is opletten, ander verkeer, door dorpjes, snelheids veranderingen, maar je blijft er wel wakker bij. Ergens is er een klein strookje om te parkeren, tijd voor de lunch.
Dan, zo'n 15 kilometer voor Rijeka wordt het een vierbaans snelweg langs Rijeka en daarna weer tolweg richting Pula en Fazana. Het gaat eerst goed, maar dan is er een opstopping, waarschijnlijk vanwege de wegwerkzaamheden (mooi scrable woord). We staan bijna een kwartier stil. Onderweg scoren we nog een ijsje.
Het is uiteindelijk vijf uur als we op de camping Bi-Village aankomen, half zes bespreking excursie morgen.
Welterusten.

19 september 2025

Pula en Rovinji

Vandaag - eigenlijk - twee excursies, de eerste naar Pula, een zeer oude Romeinse stad en daarna - na de lunch - naar Rovinji, gewoon een gezellige pitoreske stad. Het is kwart voor negen als we verzamelen, de bus vertrekt om negen uur naar Pula, door meerdere oorzaken, zijn we nog maar met 28 personen, geen bus vol!
Het is half tien als we aan de haven aan de koffie gaan, daar komt ook de gids en krijgen we 'oortjes' in. De eerst loop is naar het amphitheater, een arena uit de Romeinse tijd. Het is echt indrukwekkend hoe groot deze arena is, 130 meter diameter, maar ook dat deze nog zo compleet is en is best goede staat. De arena wordt zelfs nog gebruikt voor concerten en optredens.
Dan gaan we door de stad waarbij de gids vertelt dat de stad meerdere perioden heeft gekend, Romeins, Italiaans, Oostenrijks, het communisme van Joegoslavië en nu eindelijk vrijheid als Kroatië. In een straat zijn de bouwstijlen uit al die periodes nog goed te zien.
Op bepaalde plaatsen staan nog oude poorten uit de Romeinse tijd, heel bijzonder - goede kwaliteit dus.
De geleide rondgang door de stad eindigt bij de overdekte markt - uit de Oostenrijkse tijd. Ieder kan/mag zijn eigen weg gaan, om half twee warme lunch in restaurant Epulon.
Het restaurant ziet er erg netjes uit en de lunch is prima verzorgd, soep vooraf, vis-schotel en taart toe, drankje erbij.
Ieder mag/gaat op eigen gelegenheid naar de bushalte, waar de bus komt om ons naar Rovinji te brengen. Het is toch nog een flinke rit, Pula ligt zuidelijk van Fazana, Rovinji noordelijk.
We worden om drie uur 'gelost' in Rovinji en iedereen gaat zijn eigen weg door dit gezellige kleurrijke dorpje aan de Adriatische zee. Het is wel wat toeristisch, maar niet zoals Dubrovnik of Split.
We gaan omhoog naar de kerk, we treffen het, er begint net een trouwerij, met muziek voordat het bruidspaar de kerk in gaat. Heel bijzonder. We volgen de kerkdienst een tijdje, maar omdat we er natuurlijk niets van verstaan, gaan we verder het stadje 'verkennen'.
We scoren nog een drankje en dan is het tijd om naar de bushalte te gaan, want om kwart over vijf gaat de bus.
Het is zes uur geweest als we op de camping aankomen, het was een heel leuke dag.
Morgen een rustdag met afscheidsdiner en dan is iedereen weer 'vrij'.

20 september 2025

Fazana

We waren gisteravond zo moe, dat we om tien uur al in bed lagen. Het was een combinatie van een drukke dag met leuke excursies, te veel eten, hoge temperatuur en te weinig drinken. Zo moe dat we niet in slaap kwamen. Daarom doen we vandaag zo weinig mogelijk, maar toch wel even tanken en een paar boodschappen. We kijken ook even op het strand, maar het is geen Callantsoog, geen korrel zand te bekennen en we horen van enkele zwemmers dat het heel erg lastig was om het water in te komen door alle grotere en kleinere stenen. Het is ook geen strand om gezellig op je matje te zonnen, te klein/te druk.
Om half vier begint de finale van de Jeu de Boules, tussen Immeke en Tinie en Michel en Rini. Het wordt een spannende eindstrijd die nipt door de dames gewonnen wordt. Natuurlijk is er een klein prijsje. Het geheel van het finale-feest wordt afgesloten met een drankje en een snack. Ook worden Ton en Ingrid extra bedankt voor hun inzet en krijgen een leuk kado van Nancy en Jannie en een toespraak door Leon.
's Avonds is er het afsluitend diner in het restaurant op het strand, ofschoon de kok erg zijn best gedaan heeft, blijft er wel heel veel op het borjde liggen als iedereen uitgegeten is. Het desert was een pannenkoekje met een bolletje ijs, niet ieders favoriet.
We sluiten af met een goed afscheid van iedereen, zoals het hoort. Morgen gaan een groot aantal op weg naar huis, enkelen opweg naar nog een weekje vrij, sommigen blijven nog een dagje hier.

Natuurlijk is er een groepsfoto, zodat we ook na jaren nog weten "Uh, hoe heet die nou ook al weer?"

Maar voor bedtijd, eerst even een terugblik op deze groepsreis, het is een ja/nee verhaal. Heeft de reis aan onze verwachting voldaan? Nou dan eerst: Wat waren onze verwachtingen. We wilden graag de belangrijke natuur en cultuur 'schoonheden' van Kroatië zien en beleven, zoals de Plivic meren, de Krka watervallen, Dubrovnik, Pula en Rovinj. Daar kunnen we kort over zijn, alles op ons lijstje hebben we gezien en beleefd, meer zelfs, want ook Sibenic, Krk en Trogir zijn zeker een bezoekje waard. Maar natuurlijk worden de plaatsen die wij wilden bezoeken ook door duizenden andere toeristen bezocht en dat werkt niet mee aan een goede beleving van de 'attractie'. Daar kan ACSI niets aan doen of veranderen en ook de reisleiding niet.
Maar was alles even mooi en gezellig? Nou over gezellig kunnen wij kort zijn, het was een heerlijke groep, geen dissonanten, iedereen kon het uitstekend vinden met iedereen. Maar was alles even mooi, nou nee, over het algemeen waren veel reisgenoten niet erg tevreden over de aangeboden lunches en diners: te veel, te eenzijdig, weinig variatie, niet smakelijk, niet lekker. Daar kan de ACSI zeker wat aan doen, "Wie betaalt, die bepaalt!". M.a.w. je eist gewoon een bepaald menu met een goede kwaliteit, naar onze maatstaven - ook al ben je hier te gast. Ook hier kan de leiding niets meer aan doen.
De reisroute, persoonlijk heb ik het gevoel drie keer Kroatië op en neer gereden te hebben, kon dat echt niet beter? En de indeling in reisdag, excursiedag en vrije dag, hierin was regelmaat en afwisseling ver te zoeken b.v. de eerste week: in zeven dagen, 1 excursie, 3 reisdagen en 3 vrije dagen, de laatste week: in acht dagen, 4 excursies, 2 reisdagen en 2 vrije dagen. Voor ons was het die laatste week 'to much' misschien zijn wij te oud?

Wij vragen ons af is de coordinator zelf wel in Kroatië geweest voor het samenstellen van deze reis in al z'n aspecten!

Dan de leiding, zo te vernemen, moest er bijna elke dag wel gebeld worden met de coördinator, waarover dat weten we niet en is niet belangrijk voor ons om te weten, maar het duid er op dat veel zaken ofwel niet geregeld zijn ofwel niet goed overgedragen aan de reisleiding. Wij vinden dat Ton en Ingrid zich voor meer dan 100% hebben ingezet om deze reis tot een goed einde te brengen en dat is volgens ons goed gelukt.
Een bijzonder allert optreden van de reisleiding was er op die momenten dat het er echt om ging, het overlijden van de zwager van Ingrid, de val en thuisreis van Leo en Geke, de ziekte van Hanneke en de terugreis van Ton en Sonja bij de ziekte van zijn broer. Een grote pluim voor de leiding.
In de ranking van onze vijf groepsreizen staat deze - helaas - onderaan, er zijn te veel dingen die echt beter hadden gekund!
Voor de laatste keer in deze groep, welterusten.

Naar de thuisreis

Terug naar Kroatië reis

Terug naar Gerritsma-site